Wiadomości

stat

Porada dermatologa. Łysienie

Łysa głowa, choć bywa odbierana jako symbol mądrości a także jako dodająca uroku, dla większości z nas jest czymś wstydliwym.
Łysa głowa, choć bywa odbierana jako symbol mądrości a także jako dodająca uroku, dla większości z nas jest czymś wstydliwym. fot.istockphoto

O przyczynach łysienia i sposobach radzenia sobie z tym problemem opowiada dr n. med. Małgorzata Sokołowska-Wojdyło, specjalista dermatolog - wenerolog z Kliniki Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku.

.

Dlaczego włosy wypadają?

Dziennie u osoby zdrowej wypada około 100 włosów, co nie powoduje widocznego ubytku na skórze głowy. Jednak pod wpływem wielu czynników (hormonalnych, urazów, chorób zapalnych skóry głowy, zaburzeń emocjonalnych i in.) włosy mogą przechodzić nadmiernie w fazę spoczynku (normalnie w fazie wzrostu jest 85 proc. włosów, fazie przejściowej - 1 proc., a w fazie spoczynku do ok. 15 proc.) i wypadać w większej ilości, prowadząc do łysienia. Istnieją też choroby, w których dochodzi do uszkodzenia mieszków włosowych i produkowany włos nie jest w pełni wartościowy - wypada, gdyż nie może "utrzymać się" w mieszku.

Powody łysienia

Możemy tracić włosy z powodów hormonalnych, wtedy, gdy - zarówno panie i panowie - mają za dużo lub zbyt aktywne męskie hormony. Wśród innych powodów może być zażywanie leków (m.in. antykoncepcyjnych, na nadciśnienie, obniżających cholesterol, psychotropowych i wiele innych), drastyczne diety, choroby, przebiegające z wysoką gorączką czy też stres - zarówno emocjonalny, jak i np. po zabiegach operacyjnych, spowodowanych znieczuleniem ogólnym.

Łysienie plackowate

Łysienie plackowate to nagła, ogniskowa utrata włosów, mogąca dotyczyć zarówno dorosłych, jak i dzieci obu płci. Około 50 proc. pacjentów to osoby młode, przed 20 rokiem życia.

Podłoże tego typu łysienia nie jest do końca poznane. Uważa się, że natura choroby wynika z procesu autoimmunologicznego (organizm występuje przeciwko mieszkom włosowym). Wraz z tym schorzeniem występuje często bielactwo, wole Hashimoto (czyli autoimmunologiczne zapalenie tarczycy) czy też atopowe zapalenie skóry (nawet do 25 proc. przypadków opisanych w literaturze). Część doniesień potwierdza rolę tzw. mechanizmów alergii późnej. Podkreśla się rolę stresu - będącego zarówno efektem choroby, jak i mogącego stanowić przyczynę (stres może wyzwolić początek choroby u osób predysponowanych genetycznie).

Charakterystyczny dla choroby jest nagły początek: włosy wypadają ogniskowo w ciągu kilku godzin czy dni, formując okrągłe lub owalne obszary skóry, pozbawionej zupełnie włosów (stąd nazwa "plackowate"). Skóra nie jest w tych miejscach zbliznowaciała, co pozwala z czasem na odrost włosów (niestety, nie we wszystkich przypadkach i nie z równą łatwością). Na brzegu ognisk widoczne są łatwo usuwalne, krótkie włosy zwane wykrzyknikowymi. Gdy obszar pozbawiony włosów poszerza się, zlewając z sąsiadującymi ogniskami, mamy do czynienia z tzw. łysieniem całkowitym .

Opisanym zmianom może towarzyszyć dyskretne zniekształcenie paznokci pod postacią punkcikowatych wgłębień (tzw. naparstkowanie). Może ono jednak występować także u osób zdrowych, które nigdy nie wyłysieją, a także np. u pacjentów z łuszczycą - nie należy więc na podstawie obrazu paznokci stawiać rozpoznania, dotyczącego przyczyny i postaci wypadania włosów. Rokowanie jest nieprzewidywalne. W około 60 proc. przypadków włosy odrastają samoistnie w ciągu roku. Jednak utrata włosów może wystąpić ponownie, w różnym czasie i z różną częstotliwością. We wszystkich przypadkach odrastające początkowo włosy przypominają meszek. Mogą być także pozbawione barwnika.

Łysienie u kobiet

Jedną z najczęstszych przyczyn łysienia, także u kobiet, jest łysienie androgenowe. Dotyczy około 60 proc. kobiet przed 60. rokiem życia. Proces ten jest uwarunkowany genetycznie i polega na miniaturyzacji mieszków włosowych, szczególnie w okolicy czołowej, a najmniej w potylicznej oraz w okolicy rzęs. To schorzenie towarzyszy m.in. zespołowi policystycznych jajników, stąd bardzo ważna jest współpraca dermatologów z ginekologami.

Wśród innych zaburzeń hormonalnych, powodujących utratę włosów, są m.in. choroby tarczycy i hiperprolaktynemia. Często jednak utrata włosów ma przyczyny niehormonalne. Należą do nich np. niezbilansowana dieta, spożywanie niektórych leków (w tym nasennych, przeciwbólowych i innych wymienionych wcześniej). Czynnikiem sprawczym może też być poważny stres. Obserwuje się wówczas często także nasilenie łojotoku, który, jako czynnik niezależny, także nasila wypadanie włosów.

Do rzadkich, ale, niestety, także spotykanych przyczyn łysienia kobiet należą: infekcje grzybicze, bakteryjne (w tym kiła), choroby autoimmunologiczne, jak toczeń - zarówno układowy, powodujący łysienie niebliznowaciejące, jak i skóry - powodujący łysienie bliznowaciejące. Inne przyczyny łysienia bliznowaciejącego to liszaj płaski, twardzina skórna czy tez urazy. Gdy mamy do czynienia z łysieniem bliznowaciejącym, to, niestety, włosy mogą już nie odrosnąć, pomimo wdrożenia prawidłowego leczenia danej choroby.

Co roku obserwujemy w gabinetach pacjentki, zgłaszające się z nasileniem wypadania włosów wiosną i jesienią. Mechanizm tego wypadania nie jest poznany. Odrost następuje najczęściej samoistnie, często nawet bez wspomagającego zastosowania suplementów diety czy też preparatów do stosowania zewnętrznego.

Jak sobie radzić z problemem?

Znając liczne potencjalne przyczyny wypadania włosów, w tym sezonowe, można sobie pozwolić na np. trzymiesięczną obserwację, z równoległym przyjmowaniem witamin i aminokwasów oraz aplikowaniem dostępnych bez recepty specyfików do wcierania w skórę głowy. Jeśli jednak problem nie ustępuje, należy udać się do dermatologa w celu przeprowadzenia badania fizykalnego oraz odpowiednich badań laboratoryjnych. Postawa wyczekująca nie jest wskazana, gdy mamy do czynienia z łysieniem plackowatym, a także gdy zaburzeniu ulega cykl miesięczny. W tych sytuacjach wizyta u lekarza powinna odbyć się wcześniej.

Przeszczep włosów

Przeszczep włosów polega na pobraniu tzw. zespołów mieszkowych z tylnych i bocznych obszarów owłosionej skóry głowy i przeniesieniu ich w miejsce ubytku (obszaru łysienia). Do transplantacji włosów kwalifikuje pacjenta lekarz. Należy pamiętać, że przeszczep włosów to procedura nowego rozmieszczenia na głowie włosów już istniejących, a nie tworzenie nowych, a więc nie każda osoba jest kandydatem do zabiegu.
Dodaj zdjęcie do artykułu

Opinie (22)

Dodaj opinię

Dodaj opinię

Odpowiedz

Regulamin dodawania opinii

zamknij

Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

Badania, konsultacje